Great Things TO'VE Done

MY TOOVS 0 views 0 comments 0 TOOVS shared

Père Lachaise Shared by 3 TOOVERS

ingang père lachaise
Country:
France
Place:
Paris , N 48°51'-W 2°23'
Time:
May, 2006
Done by:
Frank
TOOVS similar and nearby:
10 TOOVS

Next TOOV:

6 images | 1 video's

ABOUT THIS TOOV

Er zijn van die plaatsen waar je, als je toch in de buurt bent, steeds weer naar terugkeert.
Zo kan ik persoonlijk een weekeindje Parijs bijna onmogelijk voorbij laten gaan zonder een bezoek aan wat waarschijnlijk wel de beroemdste begraafplaats ter wereld is. Alleen de naam al heeft een bijna magische klank. ‘Le Cimetière du Père-Lachaise’.
Als het gaat om beroemde cliënten kent deze dodenakker zijn weerga niet. Het is de vaste verblijfplaats van grootheden die, in verschillende disciplines, vorm hebben gegeven aan onze beschaving. Nergens in de wereld liggen zoveel botten onsterfelijk te zijn als hier. De lijst beroemdheden is even lang als indrukwekkend: Oscar Wilde, Proust, Chopin, Bizet, Callas, Sarah Bernard, Bécaud, Montand, Seurat, Pissarro, om maar eens wat klinkende namen te noemen.
De réden dat hier zoveel beroemdheden voor altijd bijeen zijn gekomen doet wel enige afbreuk aan de romantiek van het geheel. Toen de stad Parijs in 1804 het kerkhof in beheer kreeg besloot men aan de gelegenheid een feestelijk tintje te geven. Hiertoe werd een aantal grote jongens uit hun oorspronkelijke tombe gelicht om híer te worden ‘herbesteld’. Met de komst van Abélard, Molière en La Fontaine, zeker in die dagen toch bepaald geen ‘mannen van de straat’, werd het in één klap een zeer gezochte laatste bestemming onder ‘the Rich and Famous’. Grafschennis als platvloerse publiciteitsstunt. In 1977, tijdens mijn eerste bezoek aan deze wonderlijke plek, was ik hiervan nog niet op de hoogte. Bovendien was ik daar toen met een missie. Deze bestond uit het vinden van één graf. Het graf waarmee zes jaar daarvoor ‘Père Lachaise’ wereldwijd een ware cultstatus verwierf. Dat van Doors zanger Jim Morrison. Ik besloot bij de monumentale hoofdingang géén plattegrond met genummerde beroemdheden aan te schaffen (niet uit zuinigheid maar omdat alleen ‘toeristen’ dit doen). Bovendien hoopte ik op een soort speurtocht door de magische 47 hectaren die ik ging betreden. Al na een paar meter werd deze hoop de bodem ingeslagen. Het eerste het beste muurtje waar mijn oog op viel was tevens mijn eerste kennismaking met graffiti. Een hardroze pijl naar rechts voorzien van de boodschap ‘to Jim’. Nooit meer ben ik een doeltreffender bewegwijzering tegengekomen dan daar en toen. In verf, viltstift en zelfs potlood, op zerken, lantarenpalen en familiegraven geklad en (voor blinden en slechtzienden) in stokoude platanen gekerfd, overal die pijl ‘to Jim’. Al na een paar honderd meter in de aangegeven richting werd de routeplanning overigens overgenomen door gitaarklanken en, weer iets verder, een bijna tastbare hasjlucht. Bij het graf aangekomen trof ik zo’n dertig, op gepaste wijze, rouwende pelgrims. Vanuit landen als Nieuw Zeeland, Argentinie , Japan en, uiteraard, de VS. waren zij hierheen gekomen om eer te betuigen aan Jim Morrison. Het onooglijke graf was overdekt met door fans achtergelaten joints en plectrums. Deze ‘offers’ begreep ik toen ook al niet helemaal aangezien Morrison: A. meer een man van het kaliber ‘Speed, LSD en Heroïne’ was en B. bij mijn weten nooit een gitaar heeft aangeraakt. Maar dit terzijde. Het gaat om het gebaar. Toen ik, een paar jaar later, opnieuw een bezoek bracht aan ‘Lachaise’ was van deze bijna hysterische aandacht voor Morrison eigenlijk al geen sprake meer. Langzaam maar zeker begon Jim één van de vele verzamelde beroemdheden te worden. Hij stierf op zijn 27ste, en ligt toch maar in de buurt van Edith Piaf, Karel Appel en Rossini . Niet slecht voor iemand die, tijdens zijn leven, maar een jaar of vier beroemd is geweest.
Vorig jaar was ik er weer, nu met gezin. Wij vergaapten ons aan de meest curieuze grafmonumenten, variërend van grotesk tot humoristisch en van bizar tot wanstaltig megalomaan. Alle graffiti is grondig verwijderd en af en toe loop je een vriendelijke official tegen het lijf die gaarne bereid is om je de weg naar ‘monsieur Robinsonne’ te wijzen. En toch vond ik, op weg naar de uitgang, een bankje waar iemand ‘Doors Vorever’ in de zitting had gekrast. Een Poolse fan?


COMMENTS (1)

You can place a comment anonymously or login

dedruivenplukker says

27-03-2007 | 21:56

http://www.youtube.com/watch?v=vKa8Dymmloo

Post a comment

INTERACT WITH THIS TOOV

THIS TOOV

Added on:
27 March 2007
Comments:
1
Views:
5179
Rating:
stars4
Tags:
Paris frankslist france
Channels:
Culture
Shared by:
3 TOOVERS
10 TOOVS similar and nearby

Sign up | About TOOVS | Help | Terms & Privacy | Top of page Copyright © 2007 TOOVS ™