Great Things TO'VE Done

MY TOOVS 0 views 0 comments 0 TOOVS shared

Lang geleden

de beschermheilige zelf
Country:
Netherlands
Place:
Bergen , N 52°39'-W 4°42'
Time:
1946
Done by:
boswachter
TOOVS similar and nearby:
318 TOOVS

Next TOOV:

4 images | 0 video's

ABOUT THIS TOOV

Toen, in 1946, nog maar net na het beëindigen van de tweede wereldoorlog, liep ik dagelijks als knaapje van elf jaar in ons toen nog rustige Bergen van mijn ouderlijke huis in Tuindorp naar de st. Adelbertusschool. U moet zich voorstellen; in korte broek en kapotte knieën waarop van die lange strepen opgedroogd bloed voorkwamen. Een gevolg van de talrijke valpartijen waarop na verloop van tijd van die korsten begonnen te groeien die je op de een of andere manier altijd weer openkrabde. Van een fiets durfde je destijds nauwelijks te dromen en zelfs een autoped, al of niet voorzien van echte luchtbanden, was een luxe die voor maar weinigen was weggelegd. Er was eenvoudig geen geld voor zulke dingen en als je er thuis over bleef doordrammen kon je een hengst voor je knar verwachten, zó ging dat in die tijd.
Er bleef dus niets anders over dan lopen. Iedere dag maar weer via de Oosterweg en Dorpstraat of Loudelsweg (je wilde tenslotte ook wel eens wat anders) naar de school met zijn “strenge meesters”.
Wij zaten daar destijds alleen met jongens onder elkaar. Gemengde scholen waren in ons milieu bepaald zeldzaam te noemen. Och het gemis aan meisjes voelde je niet zo. Dat waren geheel andere wezens die je weliswaar gewoon buiten in het wild wel eens tegen kon komen maar het deed je toen (nog) niet veel.
De onvergetelijke onderwijzers vd. Klundert, Haakman, Stokman en Groot probeerde mij het een en ander bij te brengen hetgeen al bij voorbaat tot mislukken was gedoemd. In die tijd had ik andere interesses. Zoals het verzamelen van torren, spinnen, salamanders, hagedissen en noem maar op. Mijn slaapkamer zag er uit als een miniatuur dierentuin waarin allerlei wekpotten, aquaria en flessen talrijke diertjes waren te bewonderen. Mijn moeder vond tijdens het “bedden maken” vaak diverse ontsnapte torren en andere beesten tussen de dekens. Vandaar dat ze zich er niet meer durfde te vertonen en ik vanaf dat moment gedoemd was mijn slaapkamer zelf op orde te brengen.
O zeker. Er waren op school enkele vakken waarin ik uitblonk zoals tekenen en biologie, toen nog mens-, dier – en plantkunde genoemd, maar daar kon je later moeilijk je brood mee verdienen. Ook speelde ik, na de lessen, regelmatig orgel. Bij ons in de klas stond zo’n harmonium waar je klanken uit kon krijgen als je maar flink op de pedalen ramde. Ik speelde daar op een alleszins dragelijke manier “Tantum ergo” en de eerste maten van de vijfde symfonie van Beethoven. Wie enigszins met dit laatste stuk muziek op de hoogte is weet dat dit niet zo’n enorme opgave was… Meester Groot keek ondertussen de schriften na en deed alsof hij het mooi vond en misschien was dat ook wel zo. Het hoogste genot beleefde ik tijdens het wekelijkse voorleesuurtje, op vrijdagmiddag. In het bijzonder meester Groot was daar een ware MEESTER in! De belevenissen van Arendsoog en Witte Veder deden het goed. Maar de absolute top voor mij waren de verhalen uit de bundel “Grote Viervoeters”. Meester Groot nam je dan mee naar die verre oorden waar nooit sneeuw en vorst voorkwamen. (Een wereld die mij toen al zeer aansprak…) In die altijd heerlijk warme wereld leefden allerlei dieren als panters, leeuwen, olifanten en neushoorns om er maar eens een paar te noemen. Ook leefden daar in tropisch Afrika vogels die hier gedurende het voorjaar en zomer ook in ons land voorkwamen. Zoals ondermeer tuinfluiter, gekraagde roodstaart, nachtegaal. Met een kop als een boei hoorde ik dit alles aan en de bel, die het beëindigen van de schooldag aankondigde, trof mij altijd weer als een zweepslag. De ban was verbroken. Ik zal dit nooit vergeten. Het waren althans voor mij de prettigste ogenblikken op die oude st. Adelbertusschool.



Ik moest hier aan denken toen ik al wandelend op de Julianalaan in de boswachterij Schoorl werd geconfronteerd met een geluid dat mij in gedachte deed terugkeren naar het hierboven geschetste. Het geluid dat slechts uit enkele flarden bestond en gedragen door de wind tot mij kwam, was onmiskenbaar de zang van de roodborst.
Ik stond als aan de grond genageld. Och, de diepe roerselen die aan de menselijke geest ten grondslag liggen laten zich maar moeilijk verklaren, ik probeer dat niet eens! Iedere keer word ik in het voorjaar weer geroerd door de zang van allerlei vogels, als merels, lijsters, vinken en zelfs de ietwat lugubere roep van de bosuil ervaar ik als iets verrukkelijks. Echter, de zang van de roodborst hoor je ook weer heel vaak tot ver in het najaar, als er vrijwel geen andere vogels zingen, en dat is toch maar mooi meegenomen! Het is voor mij altijd weer een fantastisch geluid, een waterval van parelende toontjes die me weer naar het voorjaar doet verlangen. Ik heb dit parmantige vogeltje echter pas goed leren kennen op mijn lange dagelijkse voetreis destijds van de van Blaaderenweg naar de st. Adelbertusschool.
Ze zaten toentertijd voornamelijk te zingen rond de omgeving van de Loudelsweg, Dorpstraat en Oude Bergweg. Zij kwamen daar vooral voor in de grote tuinen vanwaar hun preludes overal waren te horen. Vandaar dat ik ze hardnekkig tuinfluiters noemde, die naam was volgens mij de enige juiste; overigens was mijn vogelkennis destijds niet om over naar huis te schrijven, zodoende eigenlijk…Tijdens het speelkwartier kroop ik vaak stilletjes door de bosjes richting Loudelsweg waar ik ze kon horen. Meester Groot, die mij daar vaak aantrof, vertelde me dat het hier geen tuinfluiters maar roodborstjes betrof. Pats… mijn eerste ornithologische kennis was een feit, met dank aan meester Groot. Vanaf die tijd ben ik de zang van vogels in het algemeen en die van roodborstjes in het bijzonder gaan waarderen. Zo bezit ik op dit moment tientallen banden met de geluiden van allerlei vogels. Alles opgenomen met de paraboolmicrofoon meestal in de omgeving van Bergen en Schoorl.
En als ik dan tijdens de gruwelijke winter met sneeuw en ijs word geconfronteerd, wil ik nog wel eens een koptelefoon opzetten met de lieflijke voorjaarszang van de vogels. De verwarming wordt dan een paar graden hoger gezet waarbij ik geniet van een warme kop thee met een krachtige scheut rum. Och, ik weet het, het blijft behelpen maar toch… En als ik dan de roodborst hoor, denk ik altijd weer terug aan de korte broek met die kapotte en bloedende knieën. Maar toch vooral aan de st. Adelbertusschool met meester Groot die wellicht zonder het zelf te hebben geweten wellicht de kiem heeft gelegd dat ik later mijn brood in de natuur heb mogen verdienen!


COMMENTS (0)

You can place a comment anonymously or login

Post a comment

INTERACT WITH THIS TOOV

THIS TOOV

Added on:
24 November 2007
Comments:
0
Views:
3103
Rating:
stars4
Tags:
Place of birth
Channels:
Travel Culture Nature
318 TOOVS similar and nearby

Sign up | About TOOVS | Help | Terms & Privacy | Top of page Copyright © 2007 TOOVS ™